Hayatın monotonlaştığı dönemleri, verdiğiniz kararların daha yuvarlak hatlara sahip olduğunu ve hayatınızda keskin değişikliklere sebep olmadığını, cesaretinizin kırıldığını, ilişkilerinizde ve bireysel yaşantınızda günlerin birbirini aynı duygu döngüleriyle takip ettiğini düşündüğünüz oluyordur zaman zaman.Olmuyorsa bile aydınlanın! Ve bu gidişe bir "Dur!" demenin vakti geldi farkına varın!
Şimdi zincirlerinizi kırmanın tek yolu eyleme geçip, yeni zeminlerinize odaklanma ve eski zeminlerinizde tutunduklarınızı bırakma zamanı!
Bu sabah uyandığımda, şöyle bir duraksadım ve aslında yepyeni bir güne ne kadar mutsuz başladığımı fark ettim.Sonra karşıdan şöyle bir baktım kendime ve "Enerjimi düşüren tutunduğum her ne varsa farkında olduğum ya da olmadığım onları sevgiyle gönderiyorum.Özgürleşmeyi seçiyorum." dedim.Kocaman bir gülümsemeyle kalktım yatağımdan ve bu günü tutunduklarımı, beni hayata bağladığını sandığım tüm dış etkenleri hayatımdan göndermeye ayırdım.
Bu aralar hastayım biraz.Fakat ruhsal yönden de, hastalığımın da etkisiyle, çöküntü içindeyim.Gizli bir bağımlılık gibi tutunduğum her şey ağır geliyor; tabii hayatımı da ağır çekime sürüklemeye başladı.Bir alkol, bir sigara hatta bir uyuşturucu bağımlısından farklı görmüyorum kendimi.Düşüncelerimle bile bağlanabiliyorum birilerine ya da bir şeylere...
Sizlere de oluyordur eminim; eski bir sevgiliye, eski bir ilişkiye, biten bir evliliğin anılarına, bir dosta, bir kitaba, bir filme, bir programa, bir mekana, bir yemeğe ya da bir içeceğe...Bağlanıp kalıyoruz ve onlarsız yaşamanın mümkün olmayacağı konusunda kendi kendimize hatalı bir bildirim yapıyoruz.
Bense bugün bütün tutunduklarımı, bağlanıp kaldıklarımı özgür irademle sevgiyle uğurlamayı seçiyorum.
Ben zincirlerimi kırıyorum.
Özgürleşmeyi seçiyorum...
Sizler için ise;
Farkında olduğunuz ya da olmadığınız tutunduklarınızı sevgiyle ve kolaylıkla bırakmanızı, özgürleşmenizi diliyorum.
"Aşk"la kalın... :)
